Elle beni, belle beni, ne tatlı bir dostum ben, iskelede beklerken, hayaller kurar her an. Dudu kuşu misali, şekerle beslenmeyi severim, merak et bakalım, kimsin diye beni çözer misin?...
Elle beni, belle beni, ne güzel bir ifade, iskelede beklerken ruhumda bir heyecan! Ağzına layık bir tat var bende, şekerle besle ki, lezzetim artsın. Kimim ben, bil bakalım? Ritimle dolu, eğlenceyle süslü bu bilmecede, cevabı...
Bilmecenin ipuçlarıyla dolu, haydi bakalım! Elim attı elmaya, taze bir meyve, kesmeye çalışıyor ama aman dikkat, bu işte bir dert var. Rengarenk elbiseler içinde gizlenmiş bir sır, kafiye dolu bu oyun, akılları karıştırır. Kestim, biçtim...
Ele alıp tutulmaz, markette yok satılmaz, her evde bir haliyle, bir şekilde bulunur, bizden çıkar, gizli bir dost gibi. Kimisinde fazla, kimisinde az, akılları karıştıran bir muamma bu. Şimdi düşünme vakti, cevabı bulmak için hayal...
Kendi evi yanar, türküleri duyar, ne deli ne de katip, yazılarla oynar. Herkes merak içinde, gizemi çözmek gerek, kalemsiz kalır ama sözleri hep akar. Bu bilmece ile eğlencenin tadını çıkar, cevabını bulmak için biraz düşünmeden...
Geceleri yanar, gündüz bayılır, her köşeyi aydınlatır, gizlice bekler. Bir anda kaybolursa, karanlık çöküverir, evin içi sessiz, derin bir hüzün yaşar. Ne de olsa vazgeçilmezdir, hayatın neşesi, her anımızda yanımızda, bir dost gibi. Yokluğunda herkes...
Mani söylerken akla gelen bu bilmece, kulaklarda çınlayacak bir ezgi gibi. Kız, duvara tırmanırken, oğlanın gelmesini beklerken merak içinde kalır. Acaba neyle karşılaşacak? Bu eğlenceli bilmecenin peşinden koşarken, hayal gücünüzü serbest bırakın. Cevap, belki de...
Havada gezen bulutlar, yeşil elmaların sevdası, içinde saklı bir sır var, dikkatle dinle bu manzarası. Bir kuş göründü aniden, üstünde yumurtalar gizli, bu bilmecenin kapısını arala, neymiş bu sır, söyle gel bizlere....
