Değneğin ucunda bir yemiş, onu yiyen ölmemiş, Ramazan’da yemiş, orucu bozulmamış.

Gökte durar paslanmaz, suya düşer ıslanmaz.

Keman elinde, neşesi yerinde, dinleti verir, yaz gecelerinde.

Duvarlara asarız, her gün ona bakarız, yapar resim bakınca, siler çabuk kaçınca, hatta gülsen sen ona, oda güler hemen sana.

Ha gitti kuşum, burnu gümüşüm, çengi havada, kırkı yuvada.

Varvaradan var getir, karlı dağdan kar getir, sağımamış inekten, çalkalanmamış yağ getir.

Karşıdan baktım bir hane, yanma vardım Mevlana, içinde var iki derviş, vaktini bil der imiş.

Beş kardeş var, çalışkan. Her biri işe alışkan. Bıkmazlar, usanmazlar. Beraber çalışmaktan.

Dağdan gelir dak gibi, kolları var budak gibi, eğilir bir su içer, bağırır oğlak gibi.

Biz biz idik, otuz iki kız idik. Ezildik, büzüldük, iki duvara dizildik.

Bir taş attım, kuşu vurdum. Vurduğum kuş, attığım taş değildi.

Arakpır’den Eğin’den haber aldım, Beyin’den öyle bir kuşum var ki tane ter göbeğimden.

Değirmenin ucu yemiş, bunu yiyen ölmemiş. Ramazanda yiyenin orucu bozulmamış.

Evimizi aydınlatır, makineleri çalıştırır, giderse birden, karanlıkta kalırız aniden.

Karşıdan baktım destan gibi görünüşü bostan gibi etekleri zil çalar, kendi gülistan gibi.

Soba başına oturdum, çocuklara soruldum, kim bildi kim bilemedi, zihinlere kuruldum.

Dudağa değer ucu, ne getirdin abacı, kuruyan ağızların, hepsi sana duacı.

Varvaradan var getir, karlı dağdan kar getir, sağılmamış çiçekten, çalkalamadan yağ getirir.

Göz ile görünmez, el ile tutulmaz, ondan uzak duranlar sağlamdır, hasta olmaz.

Ey bulutlar, bulutlar, elmayı yedi kurtlar, ben bir kuş gördüm, üstünden yumurtlar.

Yeşil selvi değilem, yel estikçe eğilem; var git paşa köpeği, ben hercai değilim.

Anası yayvan kadın, babası büklüm hoca, oğlu sepette gezer, kızı gayet güzel.

Kabukludur ceviz değil, kabarıktır peynir değil, yemeden duramazsın, bilinmesi güç değil.

Bizde bir dudu vareğri büğrü budu var, bize gelin görürsünüz. Güle güle ölürsünüz.

Koydum rafa, bir kuru kafa, yemesi tatlı, maymun suratlı.

Adem’den Adem çiçeği, şeftali, badem çiçeği, Cevrü Celal bostanında hercai mercan çiçeği.

Nefessiz üfürür, tozları süpürür. Hiç yorulmadan başını döndürür.

Kara mandayı kestim, kan çıkmadı; kantara koydum, kantar çekmedi.

Ele alıp tutulmaz, marketlerde satılmaz, kimisinde pek fazla, kimisinde bulunmaz.

Ölçülemez değeri, köylünün alın teri, tarlalardan fışkırır, sofrada en başta yeri.

Sunam Telli Gümüştür, al, yakana iliştir, benim sana dediğim, yapraksız bir yemiştir.

Uzun uzun akalar, ak sakallı babalar, gelir gider duramaz, gece gündüz çabalar.

Evi yanar, Türkü çağırır, Deli midir bilmem ne, Kalemsiz de yazı yazar, Katip midir bilmem ne.

Yeniyıl da kurulur, altına hediye konulur, üstü rengarenk süslenir, acaba bu nedir?

Altı ayaklı fil, ortasında dil, ahmak isen sor, arif isen bil.

Divlim divlim nar dize çıktı, kar rüzgâr esti, savurdu, uçtu. Keklik kaldı, kehribar.

Dağda tak tak, suda şıpşıp, aşın ayaklı burma bıyık.

Yeşil selvi değilim, yel estikçe eğilirim; Var git paşa köpeği, ben hercai değilim.

Zar zar içinde zülüf zar içinde, ne katip yazar ne Kur’an içinde.

Ara sıra ortaya çıkar, Lafını duyan sararır, Bütün bütçeleri yıkar, Borçlar ise kabarır.

Sivri başlı bir dede, şeytana uyar gece, evlerde çalar çengi, insanla eder cengi, yoktur dedemin dengi.

Sabahtan çıktım bağa, elimden tuttu bir ağa. Aman ağa, canım ağa, halim yoktur oynamaya.

Sunam uyandı, cama dayandı. Cam kırıldı, kana boyandı.

İplik iplik dökülür yere düşer sökülür dinlemez gönül hatır o herkesi ıslatır.

Uzaktan gelir hacılar, hem abittir, hem zahit, beyaz giyerler, üstleri kirlenmez, Arapça söylerler, dilleri anlaşılmaz.

Ocak başı kuyu, kuyunun içinde suyu, suyunun içinde yılan, yılanın ağzında mercan.

Al kırmızı, süt beyaz, ceviz kabuğundan küçük, kale kapısından büyük.

Lâgı lâgı lamelif, lâgı lâgı lamelif, lâgı şeker kıyı teker, altı ayda bir sefer.

Bir ağacı oymuşlar, içine sesleri koymuşlar, yanlış yalan söylemiş, kulağını burmuşlar.

Dağda gezer Nina Nina, taşta gezer Nina Nina, baldırı et-siz, yüzü uğursuz Nina.

Apul apul yürürsün, samur kürkü sürersin, kırk halayık, kırk köle, niçin yaya yürürsün.

Elim attı elmaya, elma beni kesmeye, öyle bir elbise giy. Daha kılıç kesmeye.

İnce ince kadayıf, bizim hanım çok zayıf, bir kusuru varsa bir gözü kayıp.

Dağım var, taşım yok. Köyüm var, damım yok. Bir kağıt parçasıyım. Irmağım var, suyum yok.

İki gözlü pencere bakıp durur her gece göz koydu göz üstüne. Bilin bakalım bu ne.

İstanbul’da 1 tane, İzmir’de 2 tane, Sivrihisar’da pek çok, Dünya’da hiç yok.

Karası katran gibi, sarısı safran gibi, ümüğü düdük gibi, biz onu yedik gibi.

Sini dolu kadayıf, yedim yedim doymadım, yeşil çimen üstünde, kumaş biçtim kırpıntısını bulamadım.

Soba başına oturdum, çocuklara soruldum, kimi bildi kimi bilemedi, zihinlere kuruldum.

Tel tel kadayıf bizim hanım pek zayıf. Zayıflığı şöyle dursun, gözünün biri kayıp.

Şıpır şıpır sudan geçtim, şıpırtısını duymadım. Yeşil çimen üstünde kumaş kestim, kırpıntısını bulamadım.

Şimdi size kolay ve hoş bir bilmece, saklıyor onu iki hece, çok güzel aynı anda çok yüce, can verir her açan güle.

Şu dağlar ulu dağlar, kürk üstünde kürk bağlar. Ne satan ağlar, ne alan ağlar. Başını kesen ağlar.

Şak şak eder şakı yok, şakı benim elimde; türlü türlü çiçek biter, kökü benim elimde.