Gökyüzünde bir köprü

Tonlarca yükü taşıyabilir ama bir çiviyi tanıyamaz?

Kırışık mırışık bu giysiyi giyemem, kim düzeltir bilirim adını söyleyemem.

Benim etten bir pencerem var. Gece kapanır, gündüz açılır.

Bir ucu kulak, bir ucu dudak, zır zır edip durmasa, kimseler duymayacak.

Dize kadar derin kuyu ne çamuru geçirir ne suyu.

Sarıdır ama limon değil, uzundur ama muz değil, saçı var ama kız değil

Dağ gider, seslenir, eve gelir, yaslanır.

Yarım kaşık, iki duvara yapışık

Bir kızım var, yeşil mantolu, kırmızı elbiseli, siyah düğmeli.

Kızar üzer ama bizi çok sever.

Bir büyük kadı, dünyanın tadı; hiçbir şeye benzemez, Şemsi’dir adı.

Anne, baba, çocuklar, mutluluk içinde yaşarlar.

Her evin direği güp güp eder yüreği

Gökyüzünde köprü, rengi var yedi türlü

Kuyruğu var, canlı değil. Konuşur, ama insan değil. Camı var, pencere değil.

Çalışkan 10 kardeşiz, içimizde tembel yok. Tek değiliz, hep eşiz. Bil bakalım biz neyiz?

Beyazdır beyaz bazen gri damlatır su gibi.

Karşıdan bir ay doğdu, görenler hayran oldu, annesi beşikteyken, kızının kızı oldu.

Bir atın başı kuzeyi gösteriyorsa kuyruğu nereyi gösterir?

İki elim var, iki kıtayı okşar. Altım mavi tarla, üstümde bol hava.

Gözleri kömür, bakışı ömür, soğuk dondurur, sıcak öldürür.

Bulutlar süzülür, inci gibi dizilir. Çamur olur, ezilir.

Bahçede kırda dolaşır, evini sırtında taşır

Toprakta yetişen sebze, turuncu renkte.

Yürür gider canı yok, boğazlasan kanı yok. Dünyaya can dağıtır, kendisinin canı yok.

Ben giderim, o gider. İçimde güp güp eder.

Sabah çocuklar kahvaltıda içer, bazıları yanından geçer.

Her bahar değişir rengim, yaz gelince sevinirim, kış gelince giderim.

Bu bir iş, bir harfini çıkarınca şehir, bir harfini çıkarınca hayvan, bir harfini çıkarınca kutsal bir varlık?

Ele alıp tutulmaz, markette satılmaz. Kimisinde pek fazla, kimisinde bulunmaz.

Sık dağa gittim, çok kuş vurdum, etini yedim, kemiğini attım.

Sıcakta eriyen, kışın yapılan, burnuna havuç gözleri, kömürden olan adam nedir?

Bini çalışkan arı, balları baldan tatlı, canları candan tatlı.

Evin sıcak direği pıt pıt eder yüreği

Hem baba hem anne, iki kelime, dört hece.

Bir ağacı oymuşlar, içine ses koymuşlar, yalan yanlış söylemiş, kulağını burkmuşlar.

Bağlasam yürür, çözsem durur. Ben nereye gidersem o da gelir?

Bize saati dakikayı gösterir zamanıda

Kırk çınar yaprağı, Hazreti Osman toprağı, Ya bunu bileceksin, ya da bu gece öleceksin.

Ağacın dalında 10 kuş var. Avcı geldi, bir tanesini vurdu. Ağacın dalında kaç tane kuş kalmıştır?

Nar tanesi, nur tanesi, dünyanın bir tanesi.

Ha iki teker, ha üç teker, ha dört teker, iki ayakla nasıl gider?

Baharda yeşerir, çiçek açar; yazın dallarında meyve saklar; sonbaharda sararır, dökülür yapraklar; kışın dalları kar dolar.

Hava soğuk, kar yağar. Evde sobalar yanar.

Ben sularım, o süslenir.

Yağmur yağdı, ardında renkler bıraktı.

Daldan bir elma düştü. On iki parçaya bölündü, on birini yediler, birine hayır dediler.

Gözle görülmez, el ile tutulmaz. Ondan uzak duranlar sağlamdır, hasta olmaz.

İki direk, iki direğin üstünde küp; küpün üstünde şapıldak, şapıldağın üzerinde yapıldak, yapıldağın üstünde iki kuyu; kuyunun üstünde orman bilmeyen hâli yaman?

Bir odam var, içinde 32 sandalye. Bir halım var, bu nedir?

Yel üfürür, su götürür.

Açtım, okudum dalından, yedim, doydum balından.

Hava karardı, şimşek çaktı, her tarafı sel aldı.

Oyun oynatır, bilgi öğretir. Bazen kızar, bazen sever.

Biz dört kardeşiz, bir yıllık yolumuz var. Her yıl geliriz, bilemeyecek ne var.

Yaştır kurutamazsın, tuzunu bulamazsın, çiçeklerden toplanır, tadına doyamazsın.

Gelişim kaplan gibi duruşum, sultan gibi sürünürüm. Esir gibi kir pas içindeki kapları yaladıkça yalarım. Biri okşarken beni bazen hırçınlaşır tırmalarım. Uyurken hırıldarım, konuşurken hırıldarım. Bana derler Uzun bıyıklı, kaka kuyruklu.

İnsanın içindedir yalnız tıp tıp atar, sanki insan içinde kapı çalar.

Hangi adam hamama giremez?

Kirazın bir eşiyim, yalnız çok ekşiyim, suyumu içersiniz, kompostomu yersiniz.

Benim iki pencerem var, çevresi etten duvar, akşamları kapatırım, sabahları açarım.

Dünyanın en dengeli oyuncağı hangisidir?

Havaya atıldığında bembeyaz, yere düşünce sapsarı olan şey nedir?

Özü tatlı sözü candan daha kıymetli.

Yirmi dokuz kardeşiz. Bilin bakalım biz kimiz?

Dumanı tüter, isterse gider, balık değildir, denizde yüzer.

Evin en güzeli her evin sevgi kaynağı.

Sesi var, canı yok. Konuşur, ağzı yok.

Soğuk eser, rüzgar değil duvara takılır, saat değil.

Çıt çıt çalışır kurulunca bağırır.

Uzun bacaklı uzun burunlu

Küçük bakkal dünyayı yutar.

Keser, biçer, dikerim. Provalara giderim. Müşteri çekmek için vitrinleri süslerim.

Dağı var, taşı yok, köyü var, damı yok, ırmağı var, suyu yok.

Neden karasın dedim. Önce yeşildim dedi. Yağ döktüm, limon sıktım. Kahvaltıda onu yedim.

İlkbaharda yeşildi rengim, sonbaharda sarardı rengim.

Hayvandır uçamaz, at gibi koşamaz, hep ot yer, çuval gibi midesi var.

Bize ışık verir, biraz sonra erir. Bu nedir acaba?

Ben giderim o gider, üstümde gölge eder.

Gökten yağar kar değil, ses çıkartır. Taş değil, yuvarlaktır. Top değil.

Bir ağacı oymuşlar, içine dünyayı koymuşlar. Çok gevezelik edince, kulağını burmuşlar.

Üfleyerek şişirilir, patlatmak gerekir, ucuna ip bağlarsan, yanında gezdirilir.

Onlarla ısırır, koparır çiğneriz besinleri, aşı, kesici, köpektir çeşitleri.

Kuyruğu var, hayvan değil. Konuşur ama insan değil. Camı var ama pencere değil. Bu nedir?

30 Beyaz At Kızıl Bir Tepede Önce Isırır Sonra Tepinir Sonra Öylece Durur

Portakaldır büyüğüm, bense daha küçüğüm

Elle tutulmaz, gözle görülmez ama çok güçlüdür.

Benim bir bardağım var, içinde iki türlü suyum var.

Ağaçları keserim, taşa vurma küserim.

Çocuklar sever onu, bakkalda arar bulur. Üstü yuvarlak, altı düz sopa.

Kıştan kaçmaz yaprağı uçmaz.

Ayağı var gidemez, yemek gelir yiyemez, konulan yükü taşır, derdini söyleyemez.

Ben giderim, o gider, arkamda tınlıyor.

Benim bir ağacım var, her gün yaprak döker.

Anaya deymez, babaya değer, halaya değmez, amcaya değer, iğneye değmez, ipliğe değer, vallahi değmez, billahi değer.

Ağaçta durur, elde durmaz.

Her renk saklı, ince kalın saklı iğne iplik işlemez. Bu dünya farklı.

Doktor verir içerim, hemen iyileşirim.

Bir sepet varmış içinde sekiz tane yumurta varmış, altı çıkmış, kaç kalmış?

Dağdan gelir, taştan gelir, bir kükremiş arslan gelir.

Yaz derim yazar, çiz derim çizer. Resim yapmayı çok çok sever.

Varvaradan var getir, karlı dağdan kar getir, sağılmamış çiçekten çalkalanmamış yağ getir.

Ey bulutlar, Bulutlar, Yusuf’u yedi kurtlar. Ben bir şekil kuş gördüm. Tepesinden yumurtlar.

Küçük kutu kare dünyayı doldurur içine.

Cıvıl cıvıl neşesi, güldürür herkesi, evin küçüğü, anne-babanın biriciği.

Sıcak yerden gelirim, dilim dilim yenirim. Sarıyım, mayhoşum ben. Aman ne de hoşum ben.

Ağzı var odun yutar, bacası duman tüter. Yazın pek aranmaz ama kışın cana can katar.

Deler geçer ok gibi, acıması yok gibi, tek gözlü, tek bacaklı, dikiş nakışta aklı.

Ağzı açık alamet, içi kızıl kıyamet, yaş koydum, kuru çıktı.

Gökte durur paslanmaz, suya düşer ıslanmaz. Gündüz gider üşenmez, gece gelir beklemez.

Sıra sıra sayılar her zamanı o ayarlar.

Melek gibidir, uçmaz, çiçek gibidir, solmaz, ilk günden beri tanırsın, sen hastalanınca uyumaz.

Hayatımızı başlatır, başımızın tacıdır.

Bol emek verir, kendi yemez yedirir.

Her şey taze canlıdır, güneş daha sıcaktır, hayvanlar yavrulamıştır, baharın ilk adıdır.

Tarlada biter, makine büker. Sabah akşam elimizi yüzümüzü öper.

İçim dışım sarıdır, şeklim bir hilal gibidir. İçimde birçok vitamin vardır. Bilin bakalım ben kimim?

Zengine fakire el açtırır.

Allah yaratmış yapısını bıçak açar kapısını.